Antonio Pennacchi - Het Mussolinikanaal

Keywords: Ruud


Tevreden leunde ik achterover. Na het omslaan van de laatste pagina en het lezen van het laatste woord: Amen. Maar ook een gevoel van lichte ontstemming. Het boek is tenslotte uitgelezen en het is altijd de vraag of het boek dat Het Mussolinikanaal gaat opvolgen dezelfde kwaliteiten bezit.
Met dit fantastische boek won Antonio Pennacchi vorig jaar de belangrijkste Italiaanse literatuurprijs, de Premio Strega. De roman gaat niet zozeer over het Mussolinikanaal dat in de jaren dertig werd gegraven op last van zijn naamgever, maar meer over de mensen die bij de aanleg werkzaam waren en in het bijzonder één familie, de Peruzzi's. Dit kanaal had tot doel het water uit de moerassen van de Pontijnse vlakte af te voeren. Deze vlakte bevindt zich ten zuiden van Rome en is momenteel een zeer vruchtbaar landbouwgebied. Dus, lang leve Benito!
Na ontginning van het gebied werden dorpen en steden gebouwd en in zo'n dorp was de familie Peruzzi woonachtig. In verschillende boerderijen, want de familieleden Peruzzi waren talrijk.
Het verhaal wordt verteld door een familielid dat zijn zegje doet vanuit het heden. Hij heeft het over zijn grootouders, zijn ooms en tante, maar opvallend genoeg niet over een vader en en moeder. Het is de klasse van Pennacchi dat pas op de laatste pagina zijn ware identiteit wordt prijsgegeven. Deze verteller gaat in dialoog met zijn lezer, waardoor het lijkt alsof de verteller naast je op de bank zit, zijn glaasje grappa leegdrinkt en daarbij in een olijf hapt.
Het Mussolinikanaal is een familiekroniek die de eerste zestig jaar van de 20e eeuw omvat. De achtergrond wordt bepaald door de wereldgeschiedenis met als hoogtepunt de ontwikkelingen tijdens de Tweede Wereldoorlog waarin het zuiden van Italië lijnrecht tegenover het noorden stond. De verteller portretteert zijn familie als echte knoesten die naar de kroeg verdwenen als moeder de vrouw aan een bevalling toe was en een vechtpartij niet schuwden. De voortplanting was alleen maar aangenaam als er nagels in ruggen werden gedrukt en in borsten kon worden gebeten. Maar allemaal recht door zee! En fascistisch natuurlijk, want vrijwel de gehele familie Perruzi behoorde tot de Mussolini-aanhang. Misschien niet eens uit overtuiging, maar omdat het op hun weg kwam. Even makkelijk als zij de Duce volgden, verwelkomden zij na de invasie de Amerikanen die Engelsen bleken te zijn.
Antonio Pennacchi werkt op historische verantwoorde wijze en met de nodige humor toe naar een prachtige ontknoping. De familie Perruzi wordt daarbij zelfs een beetje familie van de lezer en ach... dat het fascisten waren. Dat neem je op de koop toe.

 

Reactie van de vertalers:


Geachte heer Aret, beste Ruud,
Opgetogen heb ik je recensie van Het Mussolinikanaal gelezen: een enthousiasmerend verhaal dat mij als (mede) vertaler blij maakt. Mag ik zo vrij zijn niettemin even voor mijzelf en mijn beroepsgroep op te komen? Dat jij zo van het boek genoten hebt is - zeker in dit geval waarin erg creatief met het Italiaans en verschillende dialecten moest worden omgegaan - mede te danken aan de vertalers. Zou je daarom zo vriendelijk willen zijn in een recensie onze namen te vermelden? En die van alle andere vertalers van boeken die je nog gaat bespreken? Hartelijk dank daarvoor!

Vriendelijke groet, Pietha de Voogd, mede namens Mieke Geuzebroek

 

Bezige Bij

505 pagina's

€ 29,90


Ruud Aret - Beoordeling: 8,5


Bestellen